Xəbər lenti

 Şrift:

                         

       BİZ HƏDSİZ İNSANLIĞIMIZIN FACİƏSİNİ YAŞAYIRIQ 

     Demək olar, 10  ilə yaxındı ki, səhər gəzintisinə çıxdığım təqribən 50 hektarlıq (!) Əhmədli yaylasında böyüklü-kişikli, cins və nacins it-pişik  gəzdirən çox adama rast gəlmişəm. İngilis iş adamının itini 600 avroya gəzdirən və  qazandığı ÇÖRƏK PULUNA xatir itlə ingiliscə danışan azərbaycanlı kişiylə   tula gəzdirən rus qadının obrazını  “Mavi prezidentin iti” hekayəmdə qələmə almlşam. Amma bu yaylada rastlaşdığım, fəqət yaza bilmədiyim  ağrılı-acılı mövzular çoxdur.  Bir dəfə  qəfildən iti üstümə hürə-hürə hucum çəkən ortayaşlı rus qadına dedim ki, görürsüz ki,  bu çığırda adamlar idman edir, itinizi  aparb başqa  yerdə gəzdirin!  Əsəbləşib dedi ki, siz gedin  başqa yerdə gəzin!

      Rus, ingilis, erməni... Hə, hə, hətta erməni də burda  it gəzdirir.  İki –üç il bundan öncə publisistik məqalələrimin birində  Unibankın Xətai filialının qarşısında   bahalı   maşınları olan 3 erməni avtoLEDİdən bəhs etmişəm. Yəni onların Bakıda yaşadıqları rahat mənzilləri, idarə etdiklıri  xarici maşınları almaq üçün mənim kimi  quruca maaşa qulluq edən Azərbaycan ziyalısının gərək orta hesabla 200-250  il ömrü ola...

         Əlqərəz,  uzun müddətdi  yaylada  bir qoca erməni qarı yalan olmasın, özü boyda NACİNS (cinsi bilinməyən) yekə  İT gəzdirir. Özü də  xaltasız-zadsız, sağlamlığının qeydinə qalan onlarca adamın keçib-getdiyi çığırlarda... O qədər saymazyana gəzir ki, elə bil YAYLA dədə-babasından ona miras qalıb!.. Açığı, üzbəüz gələndə, o yekə İTƏ görə mən yolumu dəyişməli oluram. Bəzən bizimkilərdən kimsə yüksək humanistlik göstərib  o qarıya rus dilində  “Salam” verib,“Sabahın xeyir” də deyir.   Bu  zaman gəzə-gəzə düşünürəm ki, görəsən,  İrəvanın qədim Təpəbaşı  məhəlləsində türk- müsəlman qarısı belə sərbəst it-pişik  gəzdirə bilərdimi? Və o türk- müsəlman qarıya  ermənilər salam verərdilərmi? Əsla yox! Heç axtarsan İrəvanda azad-asudə gəzən bir türk qocaya – qarıya da rast gəlməzsən. Olsa-olsa əsirlikdə olar!

           Burada -bizdə isə bu 10 il ərzində cəmi bir dəfə mənim kimi, yepyekə İTindən çəkinib yolun dəyişən bir nəfər erməni qarının dalısıycan gileyləndi ki, zalımın qızı,  səhər tezdən elə bil  əziz-girami "dədə"sini  gəzməyə çıxarıb! Ən qəribəsi də,  hər səhər o qarının bizim gözümün önündə yaylanın ən hündür yerində üzü erməni kilsəsi istiqamətinə dayanıb dualar etməsidir... O, dua edəndə YEKƏ iti də quyruq bulaya-bulaya onun başına dolanır.

          Bəlkə Ermənistanda aclıq çəkən  qohum-əqrabası üçün Allahdan kömək istəyir?   Nə bilim, amma hər dəfə yaylada qamətini ŞAX  tutub, qalibanə addımlayan bu qarını görəndə  atalarımızın “Arxalı köpək QURD basar” məsəlini xatırlayıram. Və bu məsəldə öz aciyiyinə bəhanə  donu geyindirən Qurdun halına acıyıram...

     Son olaraq, düşünürəm ki,  Sabir, (“Beynəlmiləl” şeiri) Cəfər Cabbarlı (“1905-ci ildə” pyesi ), Mirzə Cəlil (“Kamança” faciəsi), Nəriman Nərimanov (“Bahadur və Sona” romanı) və  XX əsrin əvvəllərindən üzü bəri yazıb-yaran  bütün qələm sahibləri  BİZİM içimizdə düşmənə qarşı kin-küdurət yox,  yalnız  İNSANLIQ komleksi yradıblar. Fəqət İnsanlıq kompleksi ilə qazandığımız  ÜSTÜNLÜKLƏR bizə  böyük itkilərlə - vətən, yurd, torpaq  itkisi ilə başa gəlib!

          Əli bəy Hüseyinzadənin pişiklə müqayisə etdiyi  “erməni xisləti” barədə  dediyinə isə zamanında əhəmiyyət verilmədi: “Pişik öz pisliyini sitr etdiyi kimi, bunlar da (erməni millətçiləri –N.Ə) öz qüsurlarını, öz qəbahətlərini, öz vəhşətlərini söz tufanı içində gizləyib, bizim isə ən kiçik qəbahətimizi birəni dəvə edərcəsinə mübaliğələndirirlər”

           Axı. Şəhriyar da  öz  şeirində deyirdi ki:

                               Azər qoşunu Qeysəri, Rumu əsir etmiş,

                               Kəsra sözüdür, bir  belə tarix nağıl olmaz...

        Bəs nağıl olmayan o Tarix  nə vaxt  təkrar olunacaq???

       Bəlkə, nənəm demişkən, bir müddətə İNSANLIQ KOMLEKSİMİZİ səliqə ilə qatlayıb Alı bəyin sandığına qoyaq?! Lazım olanda  yenə  o komleksi “çıxararıq”  meydana...

                                                                                         Nurəddin ƏDİLOĞLU.

Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Şərh yaz


Təhlükəsizlik kodu
Yenilə

Sayğac